1/48 Tamiya F-14D Tomcat
- Onderwerp starter StevenVD
- Startdatum
Niet laten verstoffen dan, hè, Erwin. De volgende lading resin is aangekomen, maar ik heb de verkeerde Sidewinders gekocht. Misschien vind ik volgend weekend op de beurs in Puurs betere.
De wheel chocks heb ik snel afgewerkt.
Ze moeten ingesteld worden zodat ze op de F-14-wielen passen.
En ik zie net dat er al eentje fout zit. Ook de tow bar is gauw geassembleerd, die moet ik wel nog dichtplooien.
Maar misschien belangrijker, ik heb al een stuk diorama gebouwd. De beslissing was gevallen om een blauw plastic kadertje om te vormen tot een lichtgewicht diorama. Er was zeker plek genoeg voor de F-14, de tractoren en de aankomende piloten. Voor de Phoenix-raketten wordt aangeraden een bommenkarretje te kopen, maar ik ben hiervoor maar 1 kit tegengekomen van Zimi models. Misschien vind ik die volgende week, maar het lijkt me iets dat snel uitverkocht zal zijn.
Als nabootsing van het vliegdek zal ik gebruik maken van grote vellen zwart schuurpapier. Daarin zullen de tie-downs nog verwerkt moeten worden. Ze moeten dus op een makkelijk perforeerbare ondergrond terechtkomen.
Ik had ergens een stuk vloerisolatie dat al wat afgezien had, maar waaruit ik nog voldoende materiaal kon snijden.
Het moest een stevige structuur worden, die op het kadertje aansloot. Met kit heb ik de reepjes onder het dek gekleefd.
Het schuurpapier was net te klein om uit een stuk te kunnen dekken. Ik zou een kant van het bodemstuk schuin kunnen afsnijden, dan kan daar een naambordje op komen.
Nu maar eens kijken of ik dit volledige stuk kan bedekken met de aangekochte set tie-downs.
De wheel chocks heb ik snel afgewerkt.
Ze moeten ingesteld worden zodat ze op de F-14-wielen passen.
En ik zie net dat er al eentje fout zit. Ook de tow bar is gauw geassembleerd, die moet ik wel nog dichtplooien.
Maar misschien belangrijker, ik heb al een stuk diorama gebouwd. De beslissing was gevallen om een blauw plastic kadertje om te vormen tot een lichtgewicht diorama. Er was zeker plek genoeg voor de F-14, de tractoren en de aankomende piloten. Voor de Phoenix-raketten wordt aangeraden een bommenkarretje te kopen, maar ik ben hiervoor maar 1 kit tegengekomen van Zimi models. Misschien vind ik die volgende week, maar het lijkt me iets dat snel uitverkocht zal zijn.
Als nabootsing van het vliegdek zal ik gebruik maken van grote vellen zwart schuurpapier. Daarin zullen de tie-downs nog verwerkt moeten worden. Ze moeten dus op een makkelijk perforeerbare ondergrond terechtkomen.
Ik had ergens een stuk vloerisolatie dat al wat afgezien had, maar waaruit ik nog voldoende materiaal kon snijden.
Het moest een stevige structuur worden, die op het kadertje aansloot. Met kit heb ik de reepjes onder het dek gekleefd.
Het schuurpapier was net te klein om uit een stuk te kunnen dekken. Ik zou een kant van het bodemstuk schuin kunnen afsnijden, dan kan daar een naambordje op komen.
Nu maar eens kijken of ik dit volledige stuk kan bedekken met de aangekochte set tie-downs.
Laatst bewerkt:
Enkele foto's van de figuren van Reskit die uit hun beschermende kooi gehaald zijn.
Ook de Phoenix-raketten van Eduard worden nu uitgepakt. Het lichaam van de raket valt wel mee om los te maken van de voet, maar de staart is erg kwetsbaar en net dit gedeelte is moeilijker om los te maken. De vinnen van de raket zitten maar voor de helft vast. Er zijn veel decals voorzien, zowel voor inerte als actieve ladingen.
Ik las in een review dat de raketten van Eduard wat kleiner zouden uitvallen dan de exacte maten die Tamiya gevolgd heeft. Ik kan dit niet bevestigen, het lijkt me identiek. Maar er zullen een stuk minder lijmnaden te zien zijn. Het bevestigen van de staart veroorzaakt wel een naad die fijner had gekund, bijvoorbeeld door ze een stuk in elkaar te verzinken. Ik heb er lijm in gestort.
De banden van de tractoren zijn met kneedgom afgeplakt, want het is moeilijk om zo'n kleine ronde maskertjes te snijden.
Dan is er Tamiya NAVO zwart en satijnglanszwart gespoten. De raketten zijn wit gespoten. Ik vond foto's van het bewuste F-14 toestel met een tractor erbij, maar op dat moment in 2003 hadden ze blijkbaar witte tractoren. Er zijn dan op het dek nog alleen gele brandweerwagens. Ik vond wel foto's uit de jaren tachtig waar deze tractoren nog geel waren, zoals de derde foto hieronder. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om het geel te gaan overspuiten met wit. De zwarte antislip die ik gespoten heb, is volgens de handleiding van de kit. De piloten heb ik al in Olive Drab gespoten en de mecaniciens in grijs.
Ik heb ondertussen onderzocht hoeveel tie-downs er op het schuurpapier passen.
Dit is een Rotring tekentafel die ik een maand geleden in de kringwinkel kocht. Je kan er goed haakse lijnen mee tekenen op papier, net wat nu nodig is.
Volgens de schets die er in het setje van Infini zat, worden de lijnen uitgezet op het grootste stuk schuurpapier.
Ik heb het blad volgetekend en nu blijkt dat dit stuk alleen al 39 van de 42 tie-downs zal verbruiken. Als ik de tractoren over twee van deze punten plaats, kan ik er nog vier van terugwinnen, zodat ik voor het tweede schuurpapier nog 7 over heb. Dit papier is wel 1/3 kleiner dan het eerste stuk, maar er zal iets op moeten komen dat veel tie-downs kan uitsluiten. Ik bekeek het dek op foto's en er zijn maar een paar dergelijke structuren te vinden. Rond de katapulten staan er wat minder. Dan zijn er de jetdeflectieplaten die uit het dek omhoogkomen. Verder zijn er alleen nog een paar dingen die munitieliften zouden kunnen zijn. Zelfs op de vliegtuigliften zitten tie-downs. Ik zal dus de neergelaten deflectieplaten moeten gebruiken.
Ook de Phoenix-raketten van Eduard worden nu uitgepakt. Het lichaam van de raket valt wel mee om los te maken van de voet, maar de staart is erg kwetsbaar en net dit gedeelte is moeilijker om los te maken. De vinnen van de raket zitten maar voor de helft vast. Er zijn veel decals voorzien, zowel voor inerte als actieve ladingen.
Ik las in een review dat de raketten van Eduard wat kleiner zouden uitvallen dan de exacte maten die Tamiya gevolgd heeft. Ik kan dit niet bevestigen, het lijkt me identiek. Maar er zullen een stuk minder lijmnaden te zien zijn. Het bevestigen van de staart veroorzaakt wel een naad die fijner had gekund, bijvoorbeeld door ze een stuk in elkaar te verzinken. Ik heb er lijm in gestort.
De banden van de tractoren zijn met kneedgom afgeplakt, want het is moeilijk om zo'n kleine ronde maskertjes te snijden.
Dan is er Tamiya NAVO zwart en satijnglanszwart gespoten. De raketten zijn wit gespoten. Ik vond foto's van het bewuste F-14 toestel met een tractor erbij, maar op dat moment in 2003 hadden ze blijkbaar witte tractoren. Er zijn dan op het dek nog alleen gele brandweerwagens. Ik vond wel foto's uit de jaren tachtig waar deze tractoren nog geel waren, zoals de derde foto hieronder. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om het geel te gaan overspuiten met wit. De zwarte antislip die ik gespoten heb, is volgens de handleiding van de kit. De piloten heb ik al in Olive Drab gespoten en de mecaniciens in grijs.
Ik heb ondertussen onderzocht hoeveel tie-downs er op het schuurpapier passen.
Dit is een Rotring tekentafel die ik een maand geleden in de kringwinkel kocht. Je kan er goed haakse lijnen mee tekenen op papier, net wat nu nodig is.
Volgens de schets die er in het setje van Infini zat, worden de lijnen uitgezet op het grootste stuk schuurpapier.
Ik heb het blad volgetekend en nu blijkt dat dit stuk alleen al 39 van de 42 tie-downs zal verbruiken. Als ik de tractoren over twee van deze punten plaats, kan ik er nog vier van terugwinnen, zodat ik voor het tweede schuurpapier nog 7 over heb. Dit papier is wel 1/3 kleiner dan het eerste stuk, maar er zal iets op moeten komen dat veel tie-downs kan uitsluiten. Ik bekeek het dek op foto's en er zijn maar een paar dergelijke structuren te vinden. Rond de katapulten staan er wat minder. Dan zijn er de jetdeflectieplaten die uit het dek omhoogkomen. Verder zijn er alleen nog een paar dingen die munitieliften zouden kunnen zijn. Zelfs op de vliegtuigliften zitten tie-downs. Ik zal dus de neergelaten deflectieplaten moeten gebruiken.
Laatst bewerkt:
Wel wel wel wat gaat er hier weeral gebeuren , ik ben wel diabetisch maar dit is zeker een grote snoep dan wel zonder suiker 0m te genieten , tenzij in uwe koffie he 
Dit word zeker genieten van op afstand zalig , en ik die denk dat een vliegtuigje eenvoudig ineen te steken is [ was ] sorry hoor , je hebt mijn aandacht
succes makker
Dit word zeker genieten van op afstand zalig , en ik die denk dat een vliegtuigje eenvoudig ineen te steken is [ was ] sorry hoor , je hebt mijn aandacht
succes makker
Bedankt voor de reacties. Deze post had ik net getypt, toen ik tot de vaststelling kwam, dat mijn volgende toevoeging voor het diorama nooit door de NAVY in gebruik genomen is. Dan heb ik het maar als een quote opgevat, misschien komt het ooit nog eens van pas voor een verslag maar ik heb momenteel slechts enkele USAF 1/48 toestellen. Misschien op de Chinook?
Op de beurs in Puurs heb ik geen karretje kunnen vinden voor mijn raketten, maar wel the next best thing.
Met deze heftruck die er meer uitziet als een rijdende autokrik werd zware munitie aangebracht op de toestellen. Reskit heeft er verschillende varianten van in meerdere schalen. Volgens mij kan deze gebruikt worden voor de Phoenix-raketten. Als ik geen karretje vind, dan zullen er drie raketten bevestigd zijn en een zal er klaarzitten op de lift. De kit heeft enorm veel detail, ik kon maar een nadeel vinden en dat is de stand van de arm van de krik. Die is geblokkeerd naar beneden.
Er zitten wel twaalf printstukken in het doosje. Er zit ook wat teveel in, zo krijg je twee soorten wielen maar slechts een wordt vermeld in de handleiding. Dat is een fameus boekje in kleur.
Of deze kleur aangewezen is, wil ik nog eens checken in mijn referentie. Er zitten ook nog eens een vijftigtal decals bij...
Er wordt aangeraden de lift te verzwaren met gewicht. Zelfs het interieur dat nauwelijks zichtbaar is achter een aantal roostertjes, is afgewerkt. Het lijkt er wel op dat men doorkreeg dat deze decoraties verhinderen om gewicht toe te voegen. Er is duidelijk wat gesnoeid in het eindontwerp.
Met de voornaamste onderdelen geassembleerd is het al herkenbaar als een werktuig.
Nog een paar kleinere spullen en het is al tijd om te schilderen. Nu eens kijken welk van de opzetstukken nodig is voor mijn ordnance. De bestuurder van de APU-kar verhuist waarschijnlijk hiernaartoe.
Laatst bewerkt:
De oplossing voor het karretjesprobleem van de vorige post is gevonden, ze is eigenlijk tweeledig. Ten eerste is er een degelijk karretje gekocht voor het vervoeren van een Phoenix-raket, naast nog een set Sidewinders op de juiste schaal en een ammunitiedeskundige figuur van Galaxy Models. Prachtige figuur, alleen is de schilderhandleiding gebaseerd op zo'n vijf verschillende merken van verf tegelijk.
De tweede deel van de oplossing is een extra Infini tie-downset om de tweede helft van het dek mee te voorzien van tie-downs. De laddertjes zijn voor mijn andere project in het scheepvaartgedeelte.
De Aero 21A is een munitiekarretje van de NAVY dat aangepast kan worden aan de benodigde ordnance. In deze schitterende set van Reskit zitten de basis voor het karretje en verschillende bruikbare steunen voor allerhande soorten raketten. Helaas vond ik op foto's met Phoenix raketten geen van deze terug. Er zit meestal een demonteerbare slede voor de raket die op twee RHB-profielen rust. Twee van de vinnen van de raket zijn gedemonteerd en onder de raket geplaatst, dit geeft dan weer problemen met mijn reeds wit geschilderde raketten. Er zijn eigenlijk een aantal verschillende mogelijkheden, sommige zijn misschien niet standaard NAVY aangezien de Tomcat als enige gebruiker van de AIM-54 ook door de Air Force gebruikt werd. Hier een overzicht.
Het wordt in elk geval scratchen. Hierna volgt nog de bouw van het karretje voorzien voor het vervoer van een zware vliegtuigbom, die zowat het kaliber heeft van deze raket. Maar dan hangt ze behoorlijk uit evenwicht. De details van Reskit zijn ongelooflijk, elke kleine steun of leiding is er.
Ook de base is verder uitgewerkt nu het tweede pakje tie-downs er is. Het tweede stuk schuurpapier kreeg het boorschema opgetekend.
Voorboren tot 2mm is uitgevoerd met een scherpe frees.
We moeten naar 4mm en ik had geen metalen hulpmiddelen van die diameter bij me vandaag. Maar een schuurstift was wel beschikbaar.
Dit leverede aan de achterzijde wel wat papierbramen op. Die werden dus afgezaagd.
De boorgaten werden nu overgenomen op het isolatieschuim.
In dat schuim zijn kleine putjes gedrukt waar de messing draaistukjes van Infini in passen. Met een druppel contactlijm blijven ze wel op hun plek en dit vreet niet in het schuim in.
Eén pakje van deze Infini stukken zou slechts een stuk dek van 25 centimeter in het vierkant kunnen voorzien.
Ik heb de stukjes zo geplaatst dat ze gelijk komen met het papier dat op het isolatiemateriaal gelijmd gaat worden.
Daarna heb ik met CA-lijm de schoongemaakte tie-downs bevestigd. Deze lijm vreet duidelijk wel in het schuim, gelukkig is er niet veel van nodig.
Dit wordt nu eerst gespoten om de tie-downs te kleuren. Ik heb nog een spuitbus met zwarte styroporverf, maar die is vast niet bestendig op metaal. Met zuinig opgebrachte Gunze lukt het vast ook.
De tweede deel van de oplossing is een extra Infini tie-downset om de tweede helft van het dek mee te voorzien van tie-downs. De laddertjes zijn voor mijn andere project in het scheepvaartgedeelte.
De Aero 21A is een munitiekarretje van de NAVY dat aangepast kan worden aan de benodigde ordnance. In deze schitterende set van Reskit zitten de basis voor het karretje en verschillende bruikbare steunen voor allerhande soorten raketten. Helaas vond ik op foto's met Phoenix raketten geen van deze terug. Er zit meestal een demonteerbare slede voor de raket die op twee RHB-profielen rust. Twee van de vinnen van de raket zijn gedemonteerd en onder de raket geplaatst, dit geeft dan weer problemen met mijn reeds wit geschilderde raketten. Er zijn eigenlijk een aantal verschillende mogelijkheden, sommige zijn misschien niet standaard NAVY aangezien de Tomcat als enige gebruiker van de AIM-54 ook door de Air Force gebruikt werd. Hier een overzicht.
Het wordt in elk geval scratchen. Hierna volgt nog de bouw van het karretje voorzien voor het vervoer van een zware vliegtuigbom, die zowat het kaliber heeft van deze raket. Maar dan hangt ze behoorlijk uit evenwicht. De details van Reskit zijn ongelooflijk, elke kleine steun of leiding is er.
Ook de base is verder uitgewerkt nu het tweede pakje tie-downs er is. Het tweede stuk schuurpapier kreeg het boorschema opgetekend.
Voorboren tot 2mm is uitgevoerd met een scherpe frees.
We moeten naar 4mm en ik had geen metalen hulpmiddelen van die diameter bij me vandaag. Maar een schuurstift was wel beschikbaar.
Dit leverede aan de achterzijde wel wat papierbramen op. Die werden dus afgezaagd.
De boorgaten werden nu overgenomen op het isolatieschuim.
In dat schuim zijn kleine putjes gedrukt waar de messing draaistukjes van Infini in passen. Met een druppel contactlijm blijven ze wel op hun plek en dit vreet niet in het schuim in.
Eén pakje van deze Infini stukken zou slechts een stuk dek van 25 centimeter in het vierkant kunnen voorzien.
Ik heb de stukjes zo geplaatst dat ze gelijk komen met het papier dat op het isolatiemateriaal gelijmd gaat worden.
Daarna heb ik met CA-lijm de schoongemaakte tie-downs bevestigd. Deze lijm vreet duidelijk wel in het schuim, gelukkig is er niet veel van nodig.
Dit wordt nu eerst gespoten om de tie-downs te kleuren. Ik heb nog een spuitbus met zwarte styroporverf, maar die is vast niet bestendig op metaal. Met zuinig opgebrachte Gunze lukt het vast ook.
Er is al een beetje werk aan de schietstoelen gedaan, maar alle stukjes moeten haast apart ingekleurd worden. Ook de munitions handler heeft al een aantal kleuren gekregen.
Vandaag ga ik verder met de ondergrond, want die zit nog niet vast op het kader. Daar zijn we dus nog niet zoveel mee. Ik heb de tie-downs eerst allemaal in NAVO zwart gespoten, zo is dat felgroen al van de baan. Het is wel Tamiya geworden, van dit soort zwarte verf zou ik een pijpleiding moeten hebben.
Dan heb ik het laatste restje zwart in de beker gemengd met wit en hiermee de tie-downs doorheen een gaatje in een papier gespoten. Opgepast voor de mensen met kleinegaatjesvrees.
Het papier is terug helemaal zwart gekwast na het weghalen van de papierflarden.
Er is vast een Schotse clan met dit design.
Nu kon het papier op het schuim gekleefd worden. Om het tussen alle tie-downs te laten zakken, heb ik het vol met lege verfpotjes gezet.
De tie-downs kunnen in het schuim en met contactlijm nog een millimeter verplaatst worden, dus kreeg ik dit mooie resultaat. Er zal nog wel wit moeten bijgespoten worden, maar er moeten toch nog markeringen komen.
Ik besefte dat het moeilijk zou worden om de buitenkant van het dio goed te krijgen met dat wobbelige schuim. Ik heb dus met de nieuwe Proxxon cirkelzaag een plankje multiplex verzaagd tot een mooi houten kadertje en dat heb ik op het fotoframe gekleefd.
Daarom moest de buitenkant van het schuim er terug af. Dat was gelukkig heel makkelijk, want mijn lijm bleek niet in te werken op het schuurpapier. Hij kon er terug afgepulkt worden.
Maar bij een dry-fit bleek wel dat het schuim drie millimeter hoger kwam dan de gezaagde plankjes. Ook het weghalen van die drie millimeter was in een paar minuten gefikst.
Dat brengt ons dus bij de volgende dry-fit. Ik overweeg wel om eerst de plankjes te bedekken en dan het dek op te kleven.
Vandaag ga ik verder met de ondergrond, want die zit nog niet vast op het kader. Daar zijn we dus nog niet zoveel mee. Ik heb de tie-downs eerst allemaal in NAVO zwart gespoten, zo is dat felgroen al van de baan. Het is wel Tamiya geworden, van dit soort zwarte verf zou ik een pijpleiding moeten hebben.
Dan heb ik het laatste restje zwart in de beker gemengd met wit en hiermee de tie-downs doorheen een gaatje in een papier gespoten. Opgepast voor de mensen met kleinegaatjesvrees.
Het papier is terug helemaal zwart gekwast na het weghalen van de papierflarden.
Er is vast een Schotse clan met dit design.
Nu kon het papier op het schuim gekleefd worden. Om het tussen alle tie-downs te laten zakken, heb ik het vol met lege verfpotjes gezet.
De tie-downs kunnen in het schuim en met contactlijm nog een millimeter verplaatst worden, dus kreeg ik dit mooie resultaat. Er zal nog wel wit moeten bijgespoten worden, maar er moeten toch nog markeringen komen.
Ik besefte dat het moeilijk zou worden om de buitenkant van het dio goed te krijgen met dat wobbelige schuim. Ik heb dus met de nieuwe Proxxon cirkelzaag een plankje multiplex verzaagd tot een mooi houten kadertje en dat heb ik op het fotoframe gekleefd.
Daarom moest de buitenkant van het schuim er terug af. Dat was gelukkig heel makkelijk, want mijn lijm bleek niet in te werken op het schuurpapier. Hij kon er terug afgepulkt worden.
Maar bij een dry-fit bleek wel dat het schuim drie millimeter hoger kwam dan de gezaagde plankjes. Ook het weghalen van die drie millimeter was in een paar minuten gefikst.
Dat brengt ons dus bij de volgende dry-fit. Ik overweeg wel om eerst de plankjes te bedekken en dan het dek op te kleven.
Bedankt voor de reacties. Mogelijk wordt er op de naad nog een "lasnaad" gekleefd, op het dek van het schip zijn deze ook te zien als naden tussen de stukken antislip. Ik heb nu de houten zijkanten bedekt met blanco fotopapier voor een glanzend witte afwerking.
Misschien komt hierop nog een rood biesje gespoten, ik laat dus het dek nog even los. We gaan over naar de AIM-9 L/M Sidewinder raketten van Eduard. Zo heb ik er 2 nodig.
Ik had al eens Eduard Sidewinders gebouwd voor de Avenger. Ook nu waren ze vlot samengesteld. Ze zijn alleen wat fragiel aan de aanhechtingspunten van de staartvinnen. Het clearpart op de neus heeft een oversize pasnokje, dat haal je er beter vanaf.
Het landingsgestel wordt nu voorzien van de metalen kern. Het is hol geprint en de as schuift er makkelijk in. Ik zag hier nog enkele kieren in de fuselage die nu weggewerkt worden met CA-lijm.
Ook de main gear past vrij goed op de plek. Er zijn heel wat leidingen op geprint, maar dat betekent dat er ook nog een boel zullen moeten gescratcht worden in de wheelbays zelf.
Misschien komt hierop nog een rood biesje gespoten, ik laat dus het dek nog even los. We gaan over naar de AIM-9 L/M Sidewinder raketten van Eduard. Zo heb ik er 2 nodig.
Ik had al eens Eduard Sidewinders gebouwd voor de Avenger. Ook nu waren ze vlot samengesteld. Ze zijn alleen wat fragiel aan de aanhechtingspunten van de staartvinnen. Het clearpart op de neus heeft een oversize pasnokje, dat haal je er beter vanaf.
Het landingsgestel wordt nu voorzien van de metalen kern. Het is hol geprint en de as schuift er makkelijk in. Ik zag hier nog enkele kieren in de fuselage die nu weggewerkt worden met CA-lijm.
Ook de main gear past vrij goed op de plek. Er zijn heel wat leidingen op geprint, maar dat betekent dat er ook nog een boel zullen moeten gescratcht worden in de wheelbays zelf.
Update voor vandaag: de schietstoelen zijn geschilderd en gedecald.
Het PE bij de Eduard Brassin set is gebruikt in plaats van het Eduard Space PE, dat bedoeld is voor de stoelen uit de kit. Dat PE paste dan weer op de canopy. Ik heb de achteruitkijkspiegel met tape op zijn plek moeten houden om die te lijmen, want hij schoof langs de binnenzijde van de ruit en maakte daar een paar vlekken. Ik heb de centernaad van de canopy weggehaald waar er geen noodexplosieven zitten, maar er blijft een lijn zichtbaar. Deze kan je nu toch niet meer voelen zoals eerst.
Achteraf gezien ben ik wel blij dat ik de DN models masking tape voor de canopy gekocht heb, ook al is dit slechts de omtrek van de ruitjes. Bij de kit zit ook een afplakvel, maar dit is een veredeld stuk Tamiyatape met lijntjes op geprint. Je moet dat zelf snijden. De twee vulden elkaar dus goed aan. De DN tape is dun en doorschijnend. Ik heb wel in de hoeken moeten snijden om alle luchtbellen weg te krijgen. Ik heb ook een paar L-stukjes van plek gewisseld, want ze overlappen veel in de breedte maar komen dan te kort in de lengte.
De Tamiya masking is dan iets te klein gesneden en over de DN tape geplakt.
De rest van de Tamiya stickers zijn voor in de inlaat, die al wit gespoten was. De niet bedekte oppervlakte komt mee in de camo.
Er moesten toch een tiental decals op de stoelen. Die krijg je in drie- of viervoud, ook al heb je maar 2 stoelen.
Het PE bij de Eduard Brassin set is gebruikt in plaats van het Eduard Space PE, dat bedoeld is voor de stoelen uit de kit. Dat PE paste dan weer op de canopy. Ik heb de achteruitkijkspiegel met tape op zijn plek moeten houden om die te lijmen, want hij schoof langs de binnenzijde van de ruit en maakte daar een paar vlekken. Ik heb de centernaad van de canopy weggehaald waar er geen noodexplosieven zitten, maar er blijft een lijn zichtbaar. Deze kan je nu toch niet meer voelen zoals eerst.
Achteraf gezien ben ik wel blij dat ik de DN models masking tape voor de canopy gekocht heb, ook al is dit slechts de omtrek van de ruitjes. Bij de kit zit ook een afplakvel, maar dit is een veredeld stuk Tamiyatape met lijntjes op geprint. Je moet dat zelf snijden. De twee vulden elkaar dus goed aan. De DN tape is dun en doorschijnend. Ik heb wel in de hoeken moeten snijden om alle luchtbellen weg te krijgen. Ik heb ook een paar L-stukjes van plek gewisseld, want ze overlappen veel in de breedte maar komen dan te kort in de lengte.
De Tamiya masking is dan iets te klein gesneden en over de DN tape geplakt.
De rest van de Tamiya stickers zijn voor in de inlaat, die al wit gespoten was. De niet bedekte oppervlakte komt mee in de camo.
Er moesten toch een tiental decals op de stoelen. Die krijg je in drie- of viervoud, ook al heb je maar 2 stoelen.
Nu nog een foto met de stoelen in de pit.
De canopy zou wel niet sluiten als ik deze stoelen zou gebruiken, wat dan weer jammer is voor zoveel geld. Maar het maakt niet uit omdat de canopy volledig open zal staan.
De Sidewinders zijn nu geschilderd in metaalkleur en van decals voorzien.
De Aero dolly moest volledig omgebouwd worden om er een Phoenix op te kunnen leggen. Door wat naar foto's te staren kwam ik tot de volgende wijzigingen: eerst een netje maken van een stuk bestaand PE en wat styreenlatjes. Het weefsel is te grof, maar de vorm is wel juist.
Een paar rechthoekige buizen werden aaneengekleefd en daarop kwam een stel vierkante buizen op twee U-profielen.
Aan het uiteinde van de langste buizen kwamen de twee raketsteunen van Reskit. Het draadnet kwam aan het staarteinde op twee ronde stangen die eindigden in vierkante profieltjes waar een gat in geboord was.
Ondertussen had ik doorgekregen van de foto's dat de onderste staartvinnen van de raketten gedemonteerd worden om op de kar te passen. Dat betekende dat ik een van de resin raketten moest ontleden. Zelfs met een microzaagje loopt dat nogal ruig af.
De neus van de raket moest in een beschermkegel liggen, die werd mogelijk van een stuk drijver van een 1/32 Arado gemaakt.
Ook deze moest op stangen steunen.
Dat alles past nu netjes rond de raket. Maar de vinnen zijn nog niet gerepareerd.
De vinnen moeten met de binnenkant naar buiten gemonteerd worden op de RHB buizen in de base. Omdat de binnenzijde hol is, wordt de verzaagde basis van de vinnen vervangen door een stuk V-vormig profiel dat op maat gevijld is.
Op de buizen zijn houders voor de vinnen gekleefd, maar alles moet nu eerst in de verf vooraleer ik de raket monteer. Er moeten ook nog wat textielcovers op het karretje om de raketkop in te pakken. Ik vind het wel een gemis in de modelbouwwereld dat ik dit alles moet scratchen, terwijl er zoveel foto's van deze combinatie circuleren op het net. De F-14 moet een van de bestsellers van Tamiya zijn, maar je kan de raketten nergens naast je model neerleggen.
De canopy zou wel niet sluiten als ik deze stoelen zou gebruiken, wat dan weer jammer is voor zoveel geld. Maar het maakt niet uit omdat de canopy volledig open zal staan.
De Sidewinders zijn nu geschilderd in metaalkleur en van decals voorzien.
De Aero dolly moest volledig omgebouwd worden om er een Phoenix op te kunnen leggen. Door wat naar foto's te staren kwam ik tot de volgende wijzigingen: eerst een netje maken van een stuk bestaand PE en wat styreenlatjes. Het weefsel is te grof, maar de vorm is wel juist.
Een paar rechthoekige buizen werden aaneengekleefd en daarop kwam een stel vierkante buizen op twee U-profielen.
Aan het uiteinde van de langste buizen kwamen de twee raketsteunen van Reskit. Het draadnet kwam aan het staarteinde op twee ronde stangen die eindigden in vierkante profieltjes waar een gat in geboord was.
Ondertussen had ik doorgekregen van de foto's dat de onderste staartvinnen van de raketten gedemonteerd worden om op de kar te passen. Dat betekende dat ik een van de resin raketten moest ontleden. Zelfs met een microzaagje loopt dat nogal ruig af.
De neus van de raket moest in een beschermkegel liggen, die werd mogelijk van een stuk drijver van een 1/32 Arado gemaakt.
Ook deze moest op stangen steunen.
Dat alles past nu netjes rond de raket. Maar de vinnen zijn nog niet gerepareerd.
De vinnen moeten met de binnenkant naar buiten gemonteerd worden op de RHB buizen in de base. Omdat de binnenzijde hol is, wordt de verzaagde basis van de vinnen vervangen door een stuk V-vormig profiel dat op maat gevijld is.
Op de buizen zijn houders voor de vinnen gekleefd, maar alles moet nu eerst in de verf vooraleer ik de raket monteer. Er moeten ook nog wat textielcovers op het karretje om de raketkop in te pakken. Ik vind het wel een gemis in de modelbouwwereld dat ik dit alles moet scratchen, terwijl er zoveel foto's van deze combinatie circuleren op het net. De F-14 moet een van de bestsellers van Tamiya zijn, maar je kan de raketten nergens naast je model neerleggen.